Het nieuwe coalitieakkoord roept veel reacties op. In de Volkskrant van 4-2 jl. stond een ingezonden brief over de gehandicaptenzorg voor mensen met een ernstig meervoudige beperking – de meest kwetsbaren die vaak onzichtbaar blijven.
Bij SlowCare herkennen we die constatering. En tegelijk zien we iets anders: beweging.
Wij werken dagelijks met kinderen en volwassenen voor wie leven niet vanzelfsprekend is, maar wel betekenisvol kan zijn. In een kleinschalige wooninitiatief, midden in de buurt, waar vaste begeleiders, rust en echte relaties het verschil maken. Niet groots, niet snel – maar vooral menselijk.
Vanuit die praktijk bouwen wij nu door: van één SlowCare-locatie naar meerdere plekken in Nederland. Omdat we zien dat het werkt. Omdat gezinnen ademruimte krijgen.
En omdat mensen met een ernstig meervoudige beperking zichtbaar worden als mens – niet als kostenpost of uitzondering.
Het coalitieakkoord biedt woorden over gemeenschapszin, nabijheid en menselijke maat. Wij vertrouwen erop dat deze woorden ruimte blijven maken voor zorgvormen die van onderop ontstaan en geworteld zijn in het dagelijks leven.
Het glas is voor ons halfvol. Niet uit naïviteit, maar vanuit onze eigen ervaring.
